Karanlık elbet aydınlığa kavuşur. Bunu bekleyebilmek her babayiğidin harcı değil tabii. Bir şeye sahip olmalı insan. Aslında yaşayan her insanda olması gereken bir şey "UMUT." Bir insana verilen addan ibaret değildir umut. bugün nefes alan her canlı için farklı bir anlam taşıma özelliğine sahip olsa da aslında ortak bir kapıya çıkıyor. Bu da birçok olumsuzluğun ve karanlık olayın arasında zerre kadar dahi olsa olumlu bir şey veya ışık görebilmektir. Zaten umudu olmayan insana yaşıyor denemez, çöküntüden ibarettir. Her kötü olayda daha da çöker. Olumsuzluklar içerisinde bir umudu da olmadığı için de yeniden doğrulmak için bir sebep görmez kendinde, yani o çökmesiyle kalır. Her olumsuzlukta daha dibe doğru yol alır en sonunda öyle bir vaziyete girer ki istese de doğrulamaz ve yok olup gider. Bu yok oluş ilk etapta maddi anlamda olmasa da manevi anlamda olacağı kesin sonrasında zaten manen yok olan birinin madden yok olması da pek uzun sürmez. Bitirirken atasözüyle bir tavsiye; çıkmadık candan umut kesilmez. Yani yaşıyorsak bir umut daima vardır bazen uzaklarda, kuytu bir yerde saklansa da hep vardır. marifet onu bulup ortaya çıkarabilmekte.
yine mailime bir not düştü.. güzel bir çalışma, ama kalemlerin daha da sivrilmesi kelimelerin daha da güçlenmesi gerekiyor, takip ediliyorsunuz :) kolay gelsin... başarılar.
YanıtlaSil