04.05.2015
Mürekkepler boşuna temiz sayfaları kirletiyor. Galiba boşuna atıyor kalbim. Uğruna savaşacak sevdam var ama işe yaramayacağını adım gibi biliyorum. İşte böyle bir durumun ortasında, rüzgârın gölgesinde bir oraya bir buraya sürükleniyorum. Ben ne kadar uğraşırsam uğraşayım, senin o deli gibi çarpan kalbinin sahibi olamayacağım. İşte bunu biliyorum. Beni durduran soğuk duvar bu...
Harcadığım defterler, bitirdiğim mürekkepler vr öldürdüğüm zamanın hiçbir mâna taşımadığını bilmek daha da acı veriyor bana. Yüksek bir uçurumdan sürüklenip duruyorum sürekli.
Kısacası, israf ediyorum hayatımı...
Senin uğruna adanmış delice bir gönül, cesaretli ve belki de gözü kara... Oysa ki, benim ilerlediğim yok sensin ve yeniden sana varacağım. Sonunda birileri için atan iki kalp ama birbirlerinin değiller. Bu alın yazısı yada kaderin oyunu ama es geçilmeyecek bir husus var ki aklımdan hiç çıkmıyor. Allah gerçekleştiremeyeceğimiz hayaller kurdurmazmış. İşte ben buna inanarak ve güvenerek, sadece seni hayal ediyorum uçsuz bucaksız zihnimde. Terk etme hayallerimi. Çekip gitme dünyamdan.
Sabrediyorum. Sabır her şeyin anahtarıysa senin gönül kapılarını da açar diye yalnızca sabrediyorum. Gelişini bekliyorum. Adımlarınla gönlümü aydınlatacak güneşleri ve yıldızları, gelişinle açacak çiçeklerin muazzam kokularını bekliyorum. Bekliyorum kalbimin cansız bir mumum titrek ışığı olan umudumla...
Öyle anlaşılmaz hale geliyor ki bazen.
Yetmiyor işte.
Kelimeler telafi edemiyor ayrılığı, üzerini örtemiyor yokluğunun.
Nefesimin kesilmesini dile getiremiyorum.
Orhan Veli gibi tıpkı;
" Bilmezdim şarkıların bu kadar güzel
Kelimelerin bu kadar kifayetsiz olduğunu
...
Epeyce yaklaşmışım, duyuyorum
Anlatamıyorum...
Mürekkepler boşuna temiz sayfaları kirletiyor. Galiba boşuna atıyor kalbim. Uğruna savaşacak sevdam var ama işe yaramayacağını adım gibi biliyorum. İşte böyle bir durumun ortasında, rüzgârın gölgesinde bir oraya bir buraya sürükleniyorum. Ben ne kadar uğraşırsam uğraşayım, senin o deli gibi çarpan kalbinin sahibi olamayacağım. İşte bunu biliyorum. Beni durduran soğuk duvar bu...
Harcadığım defterler, bitirdiğim mürekkepler vr öldürdüğüm zamanın hiçbir mâna taşımadığını bilmek daha da acı veriyor bana. Yüksek bir uçurumdan sürüklenip duruyorum sürekli.
Kısacası, israf ediyorum hayatımı...
Senin uğruna adanmış delice bir gönül, cesaretli ve belki de gözü kara... Oysa ki, benim ilerlediğim yok sensin ve yeniden sana varacağım. Sonunda birileri için atan iki kalp ama birbirlerinin değiller. Bu alın yazısı yada kaderin oyunu ama es geçilmeyecek bir husus var ki aklımdan hiç çıkmıyor. Allah gerçekleştiremeyeceğimiz hayaller kurdurmazmış. İşte ben buna inanarak ve güvenerek, sadece seni hayal ediyorum uçsuz bucaksız zihnimde. Terk etme hayallerimi. Çekip gitme dünyamdan.
Sabrediyorum. Sabır her şeyin anahtarıysa senin gönül kapılarını da açar diye yalnızca sabrediyorum. Gelişini bekliyorum. Adımlarınla gönlümü aydınlatacak güneşleri ve yıldızları, gelişinle açacak çiçeklerin muazzam kokularını bekliyorum. Bekliyorum kalbimin cansız bir mumum titrek ışığı olan umudumla...
Öyle anlaşılmaz hale geliyor ki bazen.
Yetmiyor işte.
Kelimeler telafi edemiyor ayrılığı, üzerini örtemiyor yokluğunun.
Nefesimin kesilmesini dile getiremiyorum.
Orhan Veli gibi tıpkı;
" Bilmezdim şarkıların bu kadar güzel
Kelimelerin bu kadar kifayetsiz olduğunu
...
Epeyce yaklaşmışım, duyuyorum
Anlatamıyorum...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder